بحثى پيرامون آرزو و نقش آن در كربلا حادثه‌اى كه حضرت سيدالشهداء عليه السلام در كربلا آفريد ، نبرد فضايل و رذايل بود ، آن روز تمام زشتىها در مقابل تمام زيبايىها ايستاد . حتما شنيده‌ايد كه يكى از مهمترين عوامل سقوط و انحطاط يزيديان آرزوهاى آن‌ها بود كه نمونه بارز آن در سردمدارانشان قرار داشت . راستى آرزوهاى انسان چه نقشى در سعادت يا شقاوت آدمى دارند ؟ پاسخ اين سؤال را با ذكر مقدمه‌اى مورد بحث قرار مىدهيم : مقدمه تمام انسان‌ها را در يك تقسيم بندى مىتوان به فقير و غنى تقسيم كرد . از نظر دينى فقر و ثروت به داشتن سرمايه مادى نيست ، چه بسيار كسانى كه سرمايه مادى دارند ولى از نظر روحى و معنوى از فقيرترين مردمند و بر عكس فقيرانى كه از سرمايه دارترين مردم به حساب مىآيند . اكنون ما به خاطر اينكه بدانيم از اين نظر در چه جايگاهى قرار داريم ، يكى از مهمترين راه‌هاى آن توجه به نوع اعمال و رفتار خويش مىباشد . قرآن كريم و روايات اهل بيت عليهم السلام تصريح كرده‌اند كه : اعمال و رفتار انسان نشانگر سرمايه‌اى است كه از نظر روحى دارد . اگر كسى گرايش به معنويات دارد سرمايه دار و اگر به معصيت گرايش دارد ، انسان فقيرى است . قرآن اهميّت فوق العاده‌اى به اعمال و رفتار انسان دارد ، كمتر صفحه‌اى از قرآن را مىبينيد كه به نوع تكاليف و دستورات الهى اشاره نشده باشد . تأثير اعمال و رفتار انسان در زندگى نيز غير قابل انكار است . اعمال و رفتار آدمى داراى آثار وضعى دنيوى و آثار اخروى است .